Rynek nieruchomości, jako jedna z głównych odmian budownictwa, odpowiada za ponad 75 proc. popytu, głównie szkło architektoniczne i dekoracyjne, szkło architektoniczne do drzwi i okien, a szkło jest głównie na późniejszym etapie budownictwa mieszkaniowego. Szczyt sezonu koncentruje się głównie w trzecim kwartale.
Sezonowość szkła można podsumować następująco: W pierwszym kwartale, pod wpływem czynników zimy i Święta Wiosny, popyt osiągnął najniższy w całym roku punkt, ilość remontów linii produkcyjnych była duża, a produkcja mały; w drugim kwartale, wraz z ociepleniem pogody, odreagowaniem tempa operacyjnego przetwórstwa przetwórczego, popyt stopniowo się odbudowuje; trzeci kwartał to szczyt branży budowlano-dekoracyjnej, popyt wszedł w szczyt sezonu, podaż również jest najwyższa w roku;
Po statystykach miesiąc z większym prawdopodobieństwem wzrostu szkła we wrześniu, następnie sierpień, ponownie maj i październik, a miesiąc z większym prawdopodobieństwem spadku to styczeń, a następnie luty i kwiecień.
Produkcja i sprzedaż szkła w szczycie sezonu były niższe niż oczekiwano, trwała akumulacja magazynów wysokiego poziomu. Na niektórych obszarach, ze względu na szczególne czynniki, transport nie przebiegał płynnie. Dodatkowo, popyt rynkowy był przeciętny, a transakcje były w większości w letnim stanie. Zapasy w Hebei i Hubei znacznie wzrosły.
Obecnie szkło jest nadal hamowane przez wysokie zapasy i słaby popyt. Oczekuje się, że podstawy będą słabe i trudne do zmiany w krótkim okresie. Oczekuje się, że szkło będzie głównie płynęło na niskim poziomie i podlegało wahaniom. W perspektywie średnio- i długoterminowej musimy zwrócić uwagę na ożywienie po stronie nieruchomości. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na czynniki ryzyka, takie jak realizacja przekraczającej oczekiwania polityki nieruchomościowej oraz wzrost scentralizowanej naprawy na zimno linii do produkcji szkła.
